Suatu hari di persimpangan lampu isyarat (Rondilla, Valladolid).
Makcik Sepanyol: Nakk, tunggu! (suara separuh menjerit)
Aku : Aarr? .. (masuk gear 5, speed)
Makcik Sepanyol: Heh, tunggu, tunggu! (berlari-lari ke arahku)
Aku: Aarr? Makcik panggil saya ke? (brekk mengejut)
Makcik Sepanyol: Ya, tunggu nak, tungguu, herherh .. (semput)
Aku: Aarr? (risau)
Makcik Sepanyol: Jangan takut nak, makcik bukan orang jahat, herherh .. (semput belum hilang)
Aku: Tenang makcik, tenang. Nak saya tolong bawakan barang tu? (bermanis muka dalam keraguan)
Makcik Sepanyol: Bukaannn, tak payah. Makcik cuma nak tanya soalan. (semput mula reda)
Aku: Soalan? (pelik)
Makcik Sepanyol: Ya, soalan. Makcik ada beberapa soalan. (dah tak semput, semangat)
Aku: Ermm, soalan apa tu makcik? (perlahan)
Makcik Sepanyol: Dah lama makcik perhati, dah lama nak tanya (wajahku ditenung)
Aku: Aarr? .. (suspen)
Makcik Sepanyol: Anak asal mana? (ditiliknya aku atas bawah)
Aku: Oh, itu rupanya makcik nak tahu. Saya berasal dari Malaysia. (bangga)
Makcik Sepanyol: Malaysia tu kat mana ekk? (teruja nak tahu)
Aku: Malaysia tu jauuuuhhhhhh makcik! (muncung mulut sebut jauuuhh)
Makcik Sepanyol: Kat mana tu? (ternganga)
Aku: Tengah-tengah di antara Thailand dan Singapura. (kuliah geografi)
Makcik Sepanyol: Kat mana tu? (kerut dahi)
Aku: Emm, makcik tahu tak German kat mana? (muka serius)
Makcik Sepanyol: Haa, tahu, tahu, … (angguk-angguk kepala)
Aku: Haaa, Malaysia bukan kat situ lah! Hehe (sengeh kerang)
Makcik Sepanyol: Ooo, ok. (angguk-angguk kepala walaupun dahi berkerut seribu)
Aku: Kan, makcik paaaandai, hehe (gelak kecil)
Makcik Sepanyol: Tapi bukan itu sebenarnya yang makcik nak tahu .. (senyum mewek)
Aku: Hah? (pulak dah)
Makcik Sepanyol: Yang makcik nak tahu, nape anak pakai tudung? (tunjuk tudung kat kepalaku)
Aku: Oh, oo, saya pakai tudung sebab saya muslim. (lembut)
Makcik Sepanyol: Muslim? (berkerut dahi)
Aku: Ya, saya seorang muslim. (hairan kenapa makcik hairan)
Makcik Sepanyol: Tapi muka anak tak macam orang arab pun? (hairan)
Aku: Memanglah, sebab saya bukan orang Arab, saya orang Melayu, hahahaha (gelak)
Makcik Sepanyol: Eh tadi kata muslim? (heran amat)
Aku: Ya lah, saya muslim tapi saya bukan orang arab, saya orang melayu. (serius)
Makcik Sepanyol: Kalau bukan orang arab macam mana boleh muslim? (maha serius)
Aku: Aarr? Kenapa makcik? (maha konfius)
Makcik Sepanyol: Ya lah, tadi kata muslim pastu kata bukan arab lak, haih tak fahamlah makcik. (geleng-geleng kepala)
Aku: Makcik, siapa pun boleh jadi muslim, bukan orang arab sahaja, malah orang arab pun ada yang bukan muslim. Agama Islam tidak terhad kepada orang arab sahaja. Siapa-siapa pun boleh menganutnya. (bersungguh menerang)
Makcik Sepanyol: Haih, makin tak fahamlah makcik. Takpelah nak, makcik nak ke pasar, kita sembang lagi lain kali ekk. (geleng-geleng kepala)
Aku: Okeh, takde masalah, lain kali kalau jumpa, makcik tegurlah saya ya. (senyum)
Makcik Sepanyol: Ahaa, ya lah, makcik mintak diri dulu ekk, maaf kerana mengganggu.
Aku: Eh takpe, seronok sembang ngan makcik.. (sengeh gedik)
Makcik Sepanyol: Ya, makcik pun. Adiós! (angkat tangan dan berlalu pergi)
Aku: Adiós!
Nota: Kebanyakan orang Sepanyol di Valladolid faham bahawa Islam itu ialah agama untuk orang arab sahaja. Mereka sangat hairan melihat aku yang berwajah ala-ala siam memakai tudung litup. Ke mana pun aku pergi akan ada mata-mata yang memerhati. Kekadang aku rimas, kekadang aku suka. Suka bila diri diperhati, macam artis, ahaks!
Valladolid Time
Comentarios Recientes